Blog Hackathon Nijmegen

      2 Reacties op Blog Hackathon Nijmegen

Verslagen uit Nijmegen

We zijn van start! Om 17.00 uur al, weliswaar. Maar nu, met de buiken gevuld en de teams geformeerd, kan het echt los. Negen challenges, met elk een eigen team. Mensen uit en van buiten het onderwijs in een heerlijke ambiance en locatie, de bibliotheek van Nijmegen Centrum.

Een paar bedankjes zijn al de revue gepasseerd, voor de catering van @vozkookt bijvoorbeeld, maar ook de scholen en bedrijven die het financieel mogelijk hebben gemaakt.

Nu, met koffie, kan de avond gevuld worden met inspiratie, ideeën en samenwerking. Het bruist!

Update vrijdagavond

Dankzij sponsoren kunnen we, terwijl de teams hard werken, voor hun wat klaar maken. De goodie bags….

Zaterdaochtend in alle vroegte

Nadat 20 mensen van de crew en deelnemers in tentjes, in de bieb hebben geslapen, kan de tweede dag van start. Om 08.00 uur gezamenlijk ontbijten en dan verder waar een ieder gebleven is. We wensen Zwolle en Rotterdam veel plezier en succes!

In de loop van de ochtend

Na het gezellige ontbijt (waar vind je zoiets, met 80 mensen ontbijten in een openbare bibliotheek?), zijn de groepen weer verder gegaan. Met o.a. inspiratiebijeenkomsten over creatief denken en systemisch werken. Overal, in de bieb, bruist de energie en inspiratie. Sommigen hangen nog in de analyse, anderen zeggen de oplossing al te hebben. Even kritisch bevragen….

 

 

Na de lunch

Ook de lunch liep weer als een trein. Prima verzorgd door Vos kookt, met een team jonge mannen. En door weer! Met o.a. Zumba.

Tweede helft van de middag

Je kan je er geen voorstellingvan maken, als men zegt dat er 1500 bezoekers in de bibliotheek kunnen zijn. Tot ze er daadwerkelijk zitten en lopen. Massa’s kleine kinderen ook. En om hun gaat het in een onderwijs hackathon! De teams lijken onverstoord verder te gaan met hun voorbereidingen op de pitch van vanavond. Ondertussen begint om 16.00 uur de yoga. Even inspannen om te ontspannen.

Tussendoor werd ook nog de laatste hand gelegd aan de goodie bags, wat persoonlijke berichten, ofwel: met de hand geschreven.

Verschillende juryleden, er zijn er vier vanavond en waaronder de wethouder Onderwijs van Nijmegen, hebben ook even meegekeken met de teams. Een impressie van de middag geeft een completer beeld na de pitches.

Straks nog een gezamenlijke avondmaaltijd en dan de feestelijke afronding.

14546C79-F994-489A-989C-FA037F770CDD

En nog een filmpje:

De finale

De teams hebben ‘s middags hard gewerkt aan de verdere uitwerking van hun idee en het voorbereiden van de pitch. Dit proces kon men even onderbreken met een les Zumba of een yoga les, maar ook verdiepende workshops over bijvoorbeeld pitchen. En natuurlijk werd er gegeten. Wederom een voortreffelijk buffet van Vos Kookt, waarbij de jongens extra bedankt werden voor hun inzet, met een traktatie namens ons team.

Na de maaltijd werd er koortsachtig gewerkt aan de laatste puntjes op de i en kon men uiteindelijk presenteren. Wat een feest was dat!

Mooie, praktische, uitvoerbare en dromenvullende ideeën, negen keer. Elke keer goed voor een daverend applaus. Er werden complete voorstellingen gegeven, met muziek. Zelfs live op de piano. Geweldig! Kijk via de link.

B0D00F4A-545F-4C86-958B-58F0615BE6DD

Uiteraard werd er geëvalueerd met de aanwezigen en het centrale woord was ‘inspirerend’. En dat was het. Of het nu gaat om een app die mensen met elkaar verbindt of een sleutel tot succes in het leren, alles was inspirerend. Vele ideeën zullen dan ook opvolging krijgen. Mensen hebben zich aan oplossingen verbonden door hun gegevens achter te laten. Daarmee vind een koppeling plaats.

De avond werd afgesloten met een DJ en zangeres, onder het genot van een drankje. Om 23.00 uur moesten mensen aangespoord worden om nu echt naar huis te gaan. En wij moesten nog opruimen.

We zijn trots! In een driekwart jaar is een groep individuen uit het onderwijs uitgegroeid tot een team. Vooral aangejaagd en aangestuurd door Nicole Moorman en Astrid Snel. Zij zijn kanjers! Het waren, zoals de reclame zei: twee fantastische dagen.

De dagen erna…..

Vanaf vrijdag 22 maart 2019 werd de blog bijgehouden over de eerste Eduhackathon in Nijmegen. En als het dan allemaal voorbij is, wordt het tijd om het af te sluiten met een laatste blik op de ervaringen. En dat kan natuurlijk het beste door gebruik te maken van de verhalen van de deelnemers zelf. Nu is het onbegonnen werk om alle deelnemers (dat waren er toch al gauw meer dan 70) te vragen iets aan te leveren. Daarom is het gevraagd aan de negen groepen (gekleurd door de shirts die ze de twee dagen droegen).

We beginnen met de winnaar, dat is een eretitel, vergeven door de jury (met als voorzitter Grete Visser, wethouder Onderwijs van de gemeente Nijmegen). Voor het succes van de hackathon waren alle deelnemende teams winnaars. Zeker door alle inspirerende presentaties. De naam ‘pitch’ doet te weinig eer aan hetgeen het publiek te zien kreeg.

De diverse, ingebrachte teksten, zijn niet geredigeerd. Niet omdat het teveel werk is, maar omdat het de eigenheid van de schrijvers zou aantasten en dat is nu juist wat er niet moet gebeuren. Ieder team was uniek. Door de samenstelling, de manier van werken, door de ideeën die ontsproten en door de toevoegingen, gedaan door de fantastische coaches.

Per team wordt ingezet op uitwerking van het idee. Nog niet van alle teams is een stuk tekst beschikbaar, maar zodra er aanvullingen zijn, verschijnen deze op de blog.

Mocht je na het lezen mee willen denken of werken, kan je contact opnemen met MeetUp024.

Team ‘Lichtblauw’:

Zaterdagavond bruiste bibliotheek Mariënburg van de energie. Hier vond op dat moment de finale plaats van de allereerste EduHackathon in Nijmegen. Negen groepen met deelnemers uit onderwijs, bedrijfsleven en gemeente, presenteerden hun vernieuwende oplossing voor prangende onderwijsvragen. De presentaties waren het resultaat van 24 uur samenwerken aan uitdagende vraagstukken en slapen in tentjes tussen de boeken.
Het antwoord op de vraag ‘Hoe zorgen we voor trotse ouders als hun kind een VMBO-advies krijgt’, werd door de jury gekozen als winnende pitch. Vanwege de heldere oplossing en verbinding met bestaande initiatieven. De jury kreeg van het winnende team twee symbolische sleutels in handen. Met deze sleutels kan het imago van het VMBO onder basisschoolouders op een toepasbare manier worden verbeterd want, zo stelde juryvoorzitter wethouder Grete Visser: “We hebben iedereen nodig in deze maatschappij.” Vertegenwoordigers uit het onderwijs en bedrijfsleven zegden toe de beste ideeën te omarmen en in de praktijk te brengen. 

De jury kreeg van het winnende team twee symbolische sleutels in handen, waarmee deuren naar een beter imago voor het VMBO geopend kunnen worden.

Het team dat de oplossingen bedacht en de pitch presenteerde bestond uit Sofie Eisenburger, programmaleider vmbo-mbo regio Nijmegen en tevens de inbrenger van de uitdaging; Ferdy Strikker, docent en onderwijsondernemer en procesbegeleider van de winnende groep tijdens de EduHackathon; Erik Gerritsen, leraar basisonderwijs in Alverna; Shura Glasmacher, dansdocent bij Share a Move; Anke Zegers, Onderwijsdromer en kindertolk in het basisonderwijs; Maike van der Mooren, coach in klassenmanagement en Marieke Verhoeven, communicatieadviseur voor werkgevers in het onderwijs.

De eerste sleutel die de groep presenteerde: op de basisschool het niveauadvies verrijken met kwaliteiten, passie en talenten. Dit benoemen in gesprek met ouders en voor alle leerlingen, ongeacht niveau-advies. 

Deuren die met deze sleutel geopend kunnen worden: op de basisschool werken aan een breed portfolio. Al vanaf de start aandacht voor de brede ontwikkeling van kinderen. En dit ook voortdurend in beeld brengen bij ouders. Daarvoor ook een breed lesaanbod organiseren. Naast de traditioneel getoetste cognitieve vakken, een lesprogramma met daarin wetenschap en techniek onderwijs, groenvakken en dans. Focus op groei en ontwikkeling in plaats van cijfers.

De tweede sleutel bestond uit de waarde van het VMBO zichtbaar maken voor basisschoolouders. Deuren die met deze tweede sleutel geopend kunnen worden zijn: oud leerlingen en rolmodellen in de leeftijd van 13 tot 113 met een VMBO-achtergrond de basisschool binnenhalen. Daarmee aan ouders laten zien wat een prachtige toekomst het VMBO kinderen kan bieden. En klasse-stages organiseren op de basisschool. Bijvoorbeeld door kinderen met hun klas kookles te geven op een VMBO-school en hen als afsluiting van de stage te laten koken voor hun eigen ouders in een restaurant. Je gaat koken, uitserveren en alles wat erbij komt kijken. Met trotse ouders als gevolg en kinderen worden gezien om hun kwaliteiten.

Team ‘Lichtgroen’:

De uitdaging van van het team: Hoe kiest een leerling van groep 8 het beste een school die bij hem past?

Katja van Gulick, Christine Mallon, Sabine Upperman, Jacintha de Laat-Kouters, Lisette Verstegen, Anne Quanjer.

Wat gebeurt er eigenlijk op de basisschool?

Na het interviewen van een aantal basisschooldocenten krijgen we bevestigd dat deze terughoudend zijn in het adviseren van een specifieke school, omdat ze vaak de kennis niet hebben over wat momenteel, vanwege alle onderwijsvernieuwingen, de visie is van een betreffende VO school. Maar de basisschooldocent kent het kind juist zo goed! Het voelt als een gemiste kans dat dit advies niet gegeven wordt. Je krijgt dus een niveau-advies en daarmee moet je het maar doen. 

Wat gebeurt er eigenlijk op andere momenten dat kinderen vervolgopleidingen moeten kiezen?

Bij de overgang van VO school naar vervolg opleiding of werk gaat dat heel anders. Er is loopbaanbegeleiding, een mentor en een decanaat. Kinderen worden begeleid bij ‘wie ben ik, wil ik, wat kan ik; wat zijn mijn interesses en talenten’ en welke school/welk werk past daar het beste bij. Wat op de basisschool niet gebeurt gebeurt hier dus opeens wel.

Is de keuze in groep 8 voor de komende 5 jaar (gemiddeld) niet veel te groot?

Meer lezend over het puberbrein komen we erachter dat het gewoon heel raar is dat we kinderen in groep 8 zo’n grote keuze laten maken. Pas als ze 14 zijn kunnen een gedegen keuze maken die ook wat langer meegaat. We vonden dat ze de mogelijkheid zouden moeten hebben om ieder jaar hun eigen leerroute te bepalen. Dus brede scholen waarin je ieder jaar zelf je pakket samenstelt, met goede begeleiding naar ‘wie ben ik en wat past bij me’.

 Weer even terug naar de vraag: hoe kiest een groep 8 leerling een school die het beste bij hem past?

 Het basisschooldecanaat

Hoe simpel kan het zijn: op de basisschool bijv, vanaf groep 7, word je op twee punten begeleid. De basisschooldecaan kijkt met jou waar je interesses en talenten liggen en vertaalt dat naar wat je van een school verwacht. Hij/zij houdt zich op de hoogte van de VO scholen in de omgeving en weet wat daar speelt. Dit wordt besproken met jou, je docent en je ouders en daaruit komt een gedegen advies voor een paar scholen. VO scholen hoeven dan het circus van informatiemarkten tot en met open dag niet meer op te tuigen en alleen hun deuren openzetten op een door de weekse dag, zodat je kunt ervaren hoe het werkelijk op de school is.

Doe je mee met het realiseren van zo’n goed idee? Neem dan even contact op met Christine Mallon van Binnen Bereik; 06-20118850 of contact@binnenbereik.com.

Grete Visser, wethouder onderwijs Nijmegen, riep ons uit tot ‘bijna winnaar’, oftewel tweede.

Team ‘Rood’

De uitdaging van het team Rood: Hoe kunnen we school dropouts aan het leren houden?

Lex Hupe schreef hierover:

Dat was de pitch die ik had ingediend.

Altijd spannend om te horen of je bent verkozen of niet.

Het ging door! Yes!!

 De ontmoeting
Het werd één groot feest van onderwijsvernieuwing.

Een kolkende hoeveelheid energie van mensen die echt helemaal voor de kinderen gaan en ze het beste nee het allerbeste gunnen.

En die beseffen hoezeer de huidige structuren daarin steeds beperkender worden.

En die vol ambitie en creativiteit nieuwe wegen laten zien hoe het anders kan.

Een paar steekwoorden die me zijn bijgebleven:

* de eigen talenten als uitgangspunt nemen, zowel van de kinderen als van de leraren *

* het kind wil gezien worden in wie het is *

* leren betekent dat we ons willen en moeten richten op de eigen ontwikkeling van het kind *

* leren beperkt zich niet tot school. Het moet overal en altijd kunnen *

In vrijwel alle pitches kwam dit als rode draad naar voren.

De opstelling

Er was een opstelling (vanuit ‘systemisch werken’) en mijn vraag werd opgesteld:

“Wat loopt er mis wanneer een leerling uiteindelijk een dropout wordt?”

Dit leidde tot een ongelooflijk spannende ontwikkeling.

Je kon voelen dat dit thema iedereen aansprak.

Sommige conclusies waren onverwacht en zetten aan tot verder nadenken.

De samenwerking

Er was heel goed nagedacht over het proces van samenstellen van de teams.

Zo’n team moet zich ter plekke vormen namelijk, uit de deelnemers.

Je doet je pitch, en je weet niet wie er op je verhaal afkomen!

Je moet er dus echt wel met overtuiging voor gaan staan.

Sjonge wat een fijne mensen kwamen er op mijn pitch af!

Onze expertise en ambities vulden elkaar fantastisch aan.

Dat was lekker werken! Hééél intensief, maar zeer bevredigend.

Kill your darling

Ik moest mezelf er echt toe zetten om ‘my darling’ even helemaal aan de anderen over te geven.

Ik had het toch zo goed voor elkaar? Helemaal over nagedacht.

Jaja. Klopt als een bus, niks meer aan doen!

Het ging zo: mijn verhaal werd even helemaal gewogen, doorgekauwd en uit elkaar getrokken.

Allerlei aspecten waar ik nog niet aan had gedacht passeerden de revue.

En uit die verbreding versmalden we weer tot de kern van de kern.

Een leerzaam staaltje samenwerking!

Het eindverhaal groeide en werd steeds concreter. iedereen voelde dat het goed zat.

Mede dankzij onze procescoach, die echt onmisbaar was.

De organisatie

Niets dan lof voor de bedenkers!

Ik zou de manier waarop ze dit zo hebben opgezet aanraden als standaard voor alle toekomstige Eduhackathons!

Het was de combinatie van logistieke verzorging, speelsheid, fijne ondersteuning bij het proces die de succesformule deed slagen.

Dank, dank, dank

Dank voor de medewerkers!

Dank voor alle deelnemers! Ik heb van jullie presentaties genoten.

Dank mijn lieve teamgenoten! Dit smaakt naar meer.

 

P.s. En ik kan als één van de weinige Nederlanders zeggen dat ik in een bibliotheek heb geslapen!

Team ‘Donker groen’

Het team Donker Groen (challenge nummer 9) kwam in eerste instantie in beeld met een vraag hoe kinderen meer interesse konden krijgen in het techniekonderwijs. De onderlegger bleek een stuk gecompliceerder en meer toekomstgericht. Hieronder het verslag dat het team zelf maakte, na de hackathon.

Challenge learning, CU@CL

De challenge

Hoe kunnen we ervoor zorgen dat we over 10 jaar beschikken over gekwalificeerde Voice-Ux-ers gespecialiseerd in het maken van spraakinterfaces?

De vraag achter de vraag?

De technologie verandert snel, een opleiding bestaat nog niet en bedrijven voorzien een tekort aan goed opgeleide mensen.

Herformulering van de uitdaging:

Hoe leiden we huidige studenten op voor de technologie van morgen?

We hebben de uitdaging breder getrokken omdat Voice UX overmorgen wellicht wel weer achterhaald. Zo snel gaan de technoligischeontwikkelingen.

De oplossing: Challenge Learning, CU@CL

There may be obstacles on your road but the challenge will be your teacher

Opleiden met een challenge leidt studenten op voor de toekomst.

Uitgaan van onderstaande challenge:

Voice oplossing voor ouderen in de zorg, voorbeeld van een challenge voor studenten: Hoe kunnen we ouderen met hulp van een “voice” oplossing dusdanig ondersteunen dat zij langer thuis kunnen blijven wonen.

The challenge to learn (hoe maak je leren uitdagend)

Wij bieden een flexibele leerweg opgebouwd met challenges.

Iedere challenge is precies uitdagend genoeg voor de student, omdat de leerbehoefte van de student en de vraag van het werkveld op elkaar worden afgestemd.

Geen traditionele school met een vaste locatie, maar challenges worden bij het bedrijf ingevuld.

To learn with a challenge (leren vanuit je eigen leervraag)

Iedere challenge bestaat uit sprints, waarmee studenten stapsgewijs leren toewerken naar een innovatieve oplossing. Studenten leren omgaan met de onzekerheid van een innovatieve challenge en leren in de praktijk. Studenten leren met elkaar en van elkaar door in multidisciplinaire teams te werken. Studenten van verschillende opleidingen werken met elkaar samen. Een buddy is een coach en een rolmodel voor de student.

De buddy coacht de student in zijn/haar leerproces.

To challenge your way of learning (je leert voor de toekomst, je leven lang ontwikkelen)

Een helder leerdoel voor iedere challenge zorgt ervoor dat ook de kwaliteit van het leren over alle challenges heen gegarandeerd wordt. De studenten zo aan hun zijn/haar eigen ontwikkeling en leggen dat vast in hun eigen portfolio. Dit is hun CV voor de toekomst.

De basis voor een leven lang leren.

Concreet

Wij gaan ervoor zorgen dat dit plan concreet wordt gerealiseerd. Op 1-1-2020 starten we met 10 bedrijven en 10 studenten van 16 jaar en ouder die aan 10 challenges gaan werken.

Wij zoeken…

· Bedrijven… die challenges kunnen bieden, ruimte en bevlogen professionals die de studenten begeleiden. Meld je aan op de LinkedIn pagina CU@CL, weet niet of deze nog operationeel is.

· School… ontwikkelruimte om concept uit te werken.

· Een groep enthousiaste docenten die hieraan mee willen werken.

Leuk in het kader van deze challenge: https://www.ad.nl/tech/slimme-spraakassistent-houdt-ouderen-langer-zelfstandig~af0a3bea/

Team Blauw

Het team Donker groen was niet de enige met een ‘Techniek vraagstuk’. Ook team blauw ging aan de slag met een challenge die alles te maken heeft met techniek. De procesbegeleider van dit team beschreef het zo:

“Zet een docent filosofie voor een techniekklas!”

Dat was één van de antwoorden op de vraag: hoe kunnen we er voor zorgen dat kinderen echt nóóit meer in aanraking komen met techniek? Naast antwoorden als “we halen gewoon alles wat met techniek te maken heeft uit de maatschappij” of “we verbieden kinderen om zich te interesseren voor techniek”!

Twee weken geleden vond de eerste EduHackathon in Nijmegen plaats. In iets meer dan 24 uur tijd werden 9 challenges voor het onderwijs behandeld. Met als doel voor elke challenge een innovatie oplossing te bedenken. “Hoe kunnen we de connectie tussen leerlingen en techniek maken?” was de challenge waar het team, waar ik procesbegeleider van mocht zijn, zich mee bezig hield.

Bedrijven spreken al enkele jaren van een enorm tekort aan technisch geschoold personeel. Er komen te weinig jongeren van de technische opleidingen, en die opleidingen sluiten bovendien niet altijd goed aan, zo valt er te horen. De traditionele vijvers waar de bedrijven uit putten, beginnen steeds leger te raken. En dat terwijl er veel werk te doen is.

Jongeren die wél voor een technische opleiding kiezen, zijn doorgaans opgegroeid in kleine steden en dorpen. Heeft dat dan te maken met hun opleidingskeus, vroegen wij ons af. Al snel ontdekten we dat jongeren die al op jonge leeftijd in aanraking komen met techniek, voor wie het een vanzelfsprekend en zichtbaar onderdeel van hun dagelijks leven is, vaker geneigd zijn interesse te tonen voor techniek. En zo komt het dat het merendeel van de leerlingen op technische opleidingen uit dorpen komt, waar bijvoorbeeld ruimte is om te sleutelen aan je brommer of om mee te werken in het (boeren)bedrijf aan huis.

Maak techniek zichtbaar en vanzelfsprekend, werd al snel ons credo. Maar hoe doe je dat? Niet door ervoor te zorgen dat geen enkel kind nooit of te nimmer in aanraking zal willen komen met techniek. Dat spreekt voor zich. Echter, elk nadeel heeft zijn voordeel. En dat gold ook voor onze bedenksels. Immers, een filosofiedocent – of elke andere docent met een ander vakgebied dan techniek – heeft als voordeel dat deze zich anders zal verhouden tot de lesstof, andere leermethoden bedenkt, samen met de leerlingen leert en zeer waarschijnlijk een link legt tussen het eigen vakgebied en techniek. Of het voordeel van een – redelijk ondenkbare – maatschappij zonder techniek zou kunnen zijn dat alle mogelijkheden weer openliggen, dat er ruimte is voor nieuwe uitvindingen en nieuwe ontwikkelingen die niet gehinderd worden door wat er al is. En het voordeel van interesse voor techniek verbieden? Tja, wat niet mag is natuurlijk extra aantrekkelijk en spannend om tóch uit te proberen. Zeker voor kinderen. Soort van ‘verboden vrucht’ effect.

Hieruit ontstond een stroom aan inspirerende ideeën. Over hoe we techniek weer zichtbaar en vanzelfsprekend kunnen maken voor kinderen, ook als zij niet in een dorp wonen. Over hoe we scholen, bedrijven en andere organisaties elkaar kunnen laten versterken. Hoe we verschillende expertises kunnen verbinden om techniek in een bredere context dan ‘sleutelen aan je brommer’ te plaatsen. Hoe we docenten en mensen uit de praktijk deelgenoot kunnen maken in die nieuwe context. Hoe we techniek spannend en aantrekkelijk kunnen maken. En hoe we organisaties die zich zichtbaar inzetten voor zichtbare techniek een inspirerende voorbeeldfunctie kunnen geven.

Voor onze eindpitch konden we slechts één van de ideeën kiezen: het werd het techniek zichtbaarheidslabel. Speciaal bedoeld voor bedrijven en scholen die zich gezamenlijk inzetten voor het zichtbaar maken van techniek. Dat kan letterlijk, door bijvoorbeeld techniek open en bloot te laten zien. Maar ook door techniek aanwezig te maken, door bijvoorbeeld een fietsenmaker naast een school zijn fietsen te laten repareren, zodat leerlingen hun eigen lekke banden daar kunnen plakken.

Speciaal woord

Er is veel geschreven en er zijn vele pluimen uitgedeeld (aan de organisatie en aan Marjolein, namens de bieb), maar hier toch nog een laatste dankwoord aan twee mensen. Niet dat anderen minder belangrijk zijn geweest in de organisatie van deze geweldige hackathon, maar omdat we trots op ze zijn. Nicole Moorman en Astrid Snel (en geen Held, zoals eerder te lezen was, maar een held is ze wel!). Als je ze een metafoor zou moeten toedichten en je zou het zoeken in de ‘sanitaire hoek’, zou je bruisbal zeggen. Bruisend van energie en altijd scherp. Lief, vrolijk en echte teamplayers. Heel erg bedankt!

2 thoughts on “Blog Hackathon Nijmegen

  1. Anneke Manche

    Wat een mooi verslag! En een prachtig proces. Complimenten aan Meetup024 en Bibliotheek Gelderland Zuid.
    Het bruist daar! Oplossingen komen niet uit de traditionele systemen maar van bevlogen mensen, die samen een community vormen. Volhouden maar!

  2. Wendy v Beek

    Ons innerlijk vuurtje is flink aangewakkerd. We zijn geïnspireerd en staan vol vuur om het onderwijs te verbeteren!
    Bedankt

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.